Velo Droomweg

(Sw)eco verbindt

De lentevuurspin hijst haar felrode lijfje uit het zand. Hier, aan de rand van Nationaal Park Bosland, maakt versnippering plaats voor verbinding. Het nieuwe ecoduct Waaltjesbos over de N71 is een levensader voor biodiversiteit. Onder een brede plaat die het verkeer overspant, schuiven grondtaluds natuurlijk in het landschap. De randen zijn afgewerkt met robuuste schanskorven, maar de echte magie zit in de natuurstroken erboven: een open, zonnige zone met heide in het midden, beschutte struiken aan de flanken en poeltjes op de kop. Elke soort vindt er z’n pad: van gladde slang tot vos.

Een slimme mix van landschap, ecologie, architectuur en civiele techniek maakt het ontwerp doordacht: CO2-arme materialen, een neutrale grondbalans en regenwater dat de bodem voedt zonder pompputten. Talloze dieren vinden hun habitat in het omliggende landschap dat we via het natuurbeheerplan Waaltjesbos mee vormgeven. Ook met Dilserbos en de ecovallei Zwarte Berg brengen we versnipperde natuur weer tot één samenhangend geheel.

Een (velo)droom voor snelle benen

De koers is van ons. Wat begon als de droom van ex-profwielrenner en kampioen Marc Wauters, is nu werkelijkheid: de velodroom van Heusden-Zolder. Op deze 250 meter lange piste trappen we recht naar winst in duurzaamheid en technische stabiliteit. Dankzij BIM-technologie vermijden we clashes en optimaliseren we de luchtcirculatie: cruciaal, want de ventilatiestroom mag de vlucht van het badmintonpluimpje op het centrale sportveld niet verstoren.

De stabiliteit van dit topsportcomplex is een technisch huzarenstuk: de stalen spanten overspannen 78 meter zonder tussenkolommen, zodat ook tv-camera’s vrij zicht houden. Ze zijn gebogen en hebben een variabele hoogte, afhankelijk van het krachtenverloop en de plaatsing van de luchtgroepen. De houten latten van de baan worden ondersteund door 380 houten spanten die in twee dagen zijn rechtgezet en met meer dan 250 000 spijkers zijn vastgetimmerd. Als je alle houten latjes achter elkaar zou plaatsen, leg je zo’n 60 km af.

Een warme thuis in Zonhoven

Woonzorgcentrum Heilige Catharina krijgt een volledig nieuw gebouw pal naast het oude klooster. Dankzij een uitgekiend masterplan komt er ruimte vrij op een bebouwd terrein met zorgkwaliteit als kompas. Ons ontwerp zet in op kleinschaligheid, warmte en ontmoeting. Het gebouw opent zich naar de binnentuin, de school en het dorp. Zo ontstaat een levendig dorpspunt, een gastvrije plek die het gemeenschapsgevoel versterkt. De stervormige volumes met kleine leefgroepen bieden geborgenheid.

Elk groepje bewoners deelt een eigen ‘pleintje’: een huiselijke leefruimte waar je je buren echt kent. De circulatiestromen zijn hertekend om de site autoluw te maken. Bezoekers, personeel en logistiek bewegen langs de randen, zodat het hart van de site volledig voor voetgangers en fietsers is. Betonkernactivering in de volledige nieuwbouw zorgt bovendien voor een stabiel en energiezuinig binnenklimaat. Met lage energieconsumptie en een minimale ecologische voetafdruk is dit een toekomstgericht project dat zorg, dorp en samenleving verbindt.

‍

Dorpshart in stroomversnelling

In de jaren zestig verdween de Roosterbeek onder de grond, ingebuisd en onzichtbaar. Vandaag stroomt ze opnieuw door het hart van Zonhoven in een kronkelende open bedding. Water en het bredere ecosysteem krijgen dankzij ons masterplan en ontwerp weer ruimte. Het dorp wint er verkoeling, beschikbaar water en een grotere waterveiligheid bij. Tegelijk wordt het naburige De Wijers met z’n duizend verborgen vijvers weer een stukje tastbaarder.

Het dorpshart transformeert samen met de beek. Stenen maken plaats voor een levendig park. Er komen maar liefst 29 000 bloemen en meer dan 100 bomen bij. Met een nieuwe fietsverbinding, verlichting en extra speelplekken versmelten ecologie, beleving en mobiliteit tot één verhaal.

Ademruimte voor natuur: van Demerbocht tot terriltop

In natuurgebied Prinsbeemden herstellen we een historisch wateringssysteem, ooit aangelegd om landbouwgrond te ontwateren. Zo regelen we het waterpeil en creëren we een leefgebied voor de grote modderkruiper, een paraplusoort die biodiversiteit stimuleert. Het gebied krijgt een vlonderpad, picknickplek en uitkijk- toren met zicht op de meanderende rivier. Bij hoogwater overstroomt de Demer hier gecontroleerd, wat extra buffering oplevert en de strijd tegen droogte versterkt.

Op de Klaverberg, een voormalige mijnterril in het Nationaal Park Hoge Kempen, beschermen we habitats voor de veldleeuwerik en de nachtzwaluw terwijl bezoekers genieten van een brede wandelboulevard, struin- en mountainbikezone. Een trap naar de top biedt panoramische vergezichten, zonder erosiegevoelige flanken te verstoren. Met deze natuurbeheerplannen versterken we de natuurwaarden en dragen bij aan een groenblauwe oase. Ook lokale economie, recreatie en erfgoedwaarde krijgen hier ruimte.

Van mijnspoor naar fietsspoor

Het Kolenspoor wordt een 77 kilometer lange fietsverbinding die het verleden van de kompels verbindt met de toekomst in Midden-Limburg. Op het eerste tracé fiets je 12 kilometer van Genk-Noord slingerend via Zwartberg en het stadion van KRC Genk tot het station van As. Onderweg nodigen zitbanken uit tot een pauze terwijl aansluitingen op andere fietssnelwegen het functioneel verkeer versnellen.

Een spiraalvormig pad leidt je naar een met hout afgewerkte fietstunnel voor een veilige en vlotte oversteek. Van ontwerp tot uitvoering kiezen we volop voor innovatie met regelbare verlichting, en duurzaamheid: lokaal hergebruik van keien onder de oude spoorlijnen, ecogeleiding met amfibietunnels en zelfs een schapentunnel voor begrazingsprojecten.

Het Kolenspoor krijgt vorm dankzij een geïntegreerde aanpak van innovatieve infrastructuur en mobiliteit, maar ook van ecologie, landschapsinrichting en stakeholdermanagement. Bodemonderzoek en sloopopvolging worden daarbij niet vergeten. Een verhaal op trapritme. Op maat van mens, dier en landschap.

Batterijpark speelt mee in Europese topklasse

Zonnepanelen en windturbines leveren ons groene elektriciteit, maar die stroom volgt het ritme van de natuur en is niet altijd beschikbaar. Dankzij batterijparken kunnen we hernieuwbare energie volop benutten. Ze maken ons energiesysteem flexibel: wanneer wind en zon overvloedig aanwezig zijn, slaan we het overschot op, en bij piekmomenten leveren we het terug aan het net.

In Rotem groeit Green Turtle uit tot een project van ongeziene schaal. Met een vermogen van 700 megawatt wordt dit allicht een van de grootste batterijparken van het Europese vasteland, goed om 385 000 gezinnen van groene stroom te voorzien. Hoe maken we hier het verschil? Door verschillende disciplines samen te brengen in één geïntegreerd ontwerp. We combineren digitale precisie met diepgaande expertise in hoogspanning, brandveiligheid en risicoanalyse. Als deskundigen blijven we de groene transitie voeden, waarbij batterijparken een sleutelrol spelen in een duurzaam, robuust en evenwichtig elektriciteitsnet.